Nuke Posts

Όταν, τον Οκτώβριο του 2007, ο Γιώργος Αυγερόπουλος και ο εικονολήπτης Αλέξης Μπαρζός πετούσαν για ένα από τα βορειότερα σημεία του κόσμου, τη Γροιλανδία, δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι έννοιες όπως «κλιματική αλλαγή» και «υπερθέρμανση του πλανήτη», θα μπορούσαν τόσο γλαφυρά να καταγραφούν σε εικόνες και ήχους. Οι πάγοι λιώνουν, αυτό είναι γνωστό, αλλά είναι διαφορετικό να το διαβάζεις και διαφορετικό να το βλέπεις και να το ακούς.

Ο Αυγερόπουλος κατέγραφε τις εντυπώσεις του σ’ ένα ημερολόγιο: «Βρισκόμαστε 250 χιλιόμετρα πάνω από τον αρκτικό κύκλο. Ο πιλότος αναγγέλλει πως η θερμοκρασία εδάφους είναι -10 βαθμοί Κελσίου. Είμαστε οι μοναδικοί ξένοι στο μικρό αεροσκάφος. Σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι είναι Ινουίτ ή όπως εμείς τους ξέρουμε, «Εσκιμώοι». Ο Αλέξης και ?γω, έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά για να δούμε αυτό που ο Μάρτιν Σρέντερ, ο επιστήμονας από το Δανέζικο Μετεωρολογικό Ινστιτούτου είχε πει: «προσέξτε τις γαλάζιες λίμνες». Οι λίμνες δεν άργησαν να φανούν. Υπέροχες, μεγάλες, γαλάζιες τρύπες μέσα στο αιώνιο κάλυμμα του πάγου. Παλιότερα δεν υπήρχαν, εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Τώρα, κατά εκατοντάδες περνούσαν κάτω από την άτρακτο του αεροσκάφους, σχηματίζοντας όμορφα, αφηρημένα σχήματα. Αν η υπερθέρμανση του πλανήτη συνεχιστεί, μέχρι το 2080, θα έχουν εξαφανιστεί τα παγόβουνα και ο πάγος που σκεπάζει την θάλασσα. Ωστόσο, προς το παρόν, αυτό που εγώ βλέπω είναι μια όμορφη και γαλήνια εικόνα. Είναι εντυπωσιακό το πως εδώ, η φύση σηματοδοτεί με τον πιο ήρεμο τρόπο, την πιο βίαιη αλλαγή της.»

Ο πλανήτης έχει πυρετό και το θερμόμετρο για να τον μετρήσουμε βρίσκεται στη Γροιλανδία. Στην αχανή αυτή γη των πάγων, όλα όσα ακούμε στα δελτία ειδήσεων και διαβάζουμε στις εφημερίδες για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, συνιστούν την απτή καθημερινότητα των λιγοστών κατοίκων. Επί ημέρες, ο Αυγερόπουλος και ο Μπαρζός, κατέγραφαν σε απομονωμένες κοινότητες τη ζωή των κυνηγών και των ψαράδων της περιοχής, ζούσαν στα σπίτια τους, τους ακολουθούσαν στις επικίνδυνες εξορμήσεις τους στο απέραντο άσπρο του πάγου.

http://exandas.ert.gr

Δέκα απλές συμβουλές για έναν καλύτερο κόσμο

Αν δεν είμαστε κομμάτι της λύσης είμαστε μέρος του προβλήματος!

1. Σβήνετε τα φώτα που δεν χρειάζεστε, κυρίως όταν βγαίνετε από ένα δωμάτιο.
2. Αντικαταστήστε τις κοινές λάμπες με λαμπτήρες χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης (μέσος χρόνος ζωής 10 φορές περισσότερο).
3. Αν αποφασίσετε να αγοράσετε κλιματιστικό, προτιμήστε συσκευές ενεργειακής κατηγορίας Α και φροντίστε να έχουν την κατάλληλη ισχύ (BTU).
4. Το καλοκαίρι ρυθμίστε τη θερμοκρασία του κλιματιστικού σας όχι χαμηλότερα από 27°C.
5. Αντικαταστήστε τον ηλεκτρικό σας θερμοσίφωνα με έναν ηλιακό.
6. Φροντίστε τα μαγειρικά σκεύη να εφαρμόζουν σωστά στις εστίες της κουζίνας.
7. Επιλέξτε προγράμματα χαμηλής θερμοκρασίας για το πλυντήριό σας. Επιπλέον, πλένετε τα ρούχα σας σε ώρες μη αιχμής χρησιμοποιώντας νυχτερινό ρεύμα.
8. Αν το ψυγείο σας δεν έχει αυτόματη απόψυξη, φροντίστε να κάνετε τακτικά απόψυξη.
9. Όταν αντικαταστήσετε τις συσκευές σας, προτιμήστε συσκευές με ενεργειακή σήμανση Α.
10. Μην αφήνετε αναμμένες σε κατάσταση αναμονής (stand by) την τηλεόραση, τον υπολογιστή, τον εκτυπωτή, το στερεοφωνικό, το DVD και όλες γενικώς τις συσκευές.

1ο Οικολογικό Φεστιβάλ Ιωαννίνων - Green Day,
23 & 24 Ιουνίου 2008 στο Ιτς Καλέ.

Η Βαρβάρα Γύρα πραγματοποιεί μια σειρά συναυλιών στη Βαυαρία, στο κρατίδιο του Salzburg και στο Παρίσι όπου θα ερμηνεύσει έργα που υμνούν τον πλούτο της κιθάρας αναδεικνύοντας τον θηλυκό χαρακτήρα της. Πρόκειται για έργα συνθετών από όλο τον Κόσμο που εμπνέονται από την αφοσιωμένη αγάπη, τον απελπισμένο έρωτα, τη χαρά της ζωής, την τελετουργία της μητρότητας, κι εκείνη τη μαγική ιδιότητα που κατέχουν η κιθάρα κι η γυναίκα να μαγεύουν, χωρίς να ξέρει κανείς ακριβώς το γιατί. Έργα δυναμικά και νοσταλγικά, φλογερά και γαλήνια…
Πιστή στην κοσμοπολίτικη προσωπικότητά της και την αγάπη της για την ανθρώπινη επικοινωνία και ζεστασιά η Βαρβάρα Γύρα παρουσιάζει τις συναυλίες της στη γλώσσα του κοινού είτε αυτή είναι τα γαλλικά, τα γερμανικά, τα ισπανικά, τα αγγλικά, είτε η μητρική της γλώσσα, τα ελληνικά.

Η Βαρβάρα Γύρα, λάτρης της γιορτής, ταξιδεύει ανά τον Κόσμο, εκεί όπου την αγαπούν, και μοιράζεται το μυστήριο της κιθάρας. Γεννήθηκε στην Ήπειρο και τα τελευταία 10 χρόνια ζει στο Παρίσι. Έχει αποσπάσει 4 Διεθνή Βραβεία, έχει ηχογραφήσει 3 δίσκους, κι οι συναυλίες της παρουσιάζονται στη Γαλλία, Iταλία, Mεξικό, Iσπανία, Bουλγαρία και Πορτογαλία.

Είναι διπλωματούχος της Ecole Normale de Paris, σπούδασε με τους Roland Dyens και Franηis Kleynjans, κι έχει τιμηθεί με υποτροφίες της Ακαδημίας Αθηνών και του Ιδρύματος Ωνάση. Ως μουσικολόγος πραγματοποιεί τη διδακτορική της διατριβή πάνω στο έργο του συνθέτη Γιάννη Χρήστου (1926-1970), και κατέχει μεταξύ άλλων ένα Μάστερ στη Μουσικολογία ( Πανεπιστήμιο Παρισίων 8 ).

Οι συναυλίες:

• 20 Ιουνίου ΓΑΛΛΙΑ, Paris, L’Atelier de la Main d’Or, 20:00
• 29 Ιουνίου ΑΥΣΤΡΙΑ, Gmunden, Evangelische Kirche, 18:00
• 5 Ιουλίου ΓΕΡΜΑΝΙΑ, Augsburg, Griechisches Theater Heretsried 20:00

Γυναίκα και κιθάρα
Η κιθάρα είναι μια ερωτευμένη γυναίκα.
Μια γυναίκα μυστηριώδης, απρόβλεπτη, γεμάτη καπρίτσια…
Μια γυναίκα στοργική, γαλήνια και φωτεινή…
Έχει μαγικές ικανότητες
κι εμπνέει τους συνθέτες από κάθε γωνιά της Γης

www.varvaragyra.com

Δε χρειάζεστε τις συστάσεις μου, ο τίτλος και μόνο τα λέει όλα. Λίγο πολύ όλοι γνωρίζετε για τον διάσημο Έλληνα ζωγράφο Δομήνικο Θεοτοκόπουλο ή έχετε δει πίνακά του με τις εξαϋλωμένες ανθρώπινες μορφές που είναι λες και πρόκειται να χαθούν σα λεπτή δέσμη καπνού στα σκοτεινά φόντα του. Η σημερινή αναφορά γίνεται με αφορμή τη νέα ταινία του Γιώργου Σμαραγδή που πρόκειται να βγει στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 18 Οκτωβρίου και σε παγκόσμια πρεμιέρα και η οποία βασίζεται στο βιβλίο του Δημήτρη Σιατόπουλου El Greco – ο ζωγράφος του Θεού.

Πρόκειται για μια Ευρωπαϊκή συμπαραγωγή η οποία ακολουθεί τα χνάρια του μεγάλου ζωγράφου από την Κρήτη στην Ισπανία. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν σε τρεις χώρες Ελλάδα (Κρήτη, Ρόδο, Αθήνα σε ειδικά διαμορφωμένο studio), Ιταλία και Ισπανία.
Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Nick Ashdon στο ρόλο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, ο Juan Diego Botto στο ρόλο του ιεροεξεταστή Νίνο ντε Γκεβάρα, η Laia Marull παίζει τη σύντροφο του κεντρικού ήρωα ενώ ο Λάκης Λαζόπουλος παίζει τον ρόλο του επιστήθιου φίλου του ζωγράφου το Νικολό. Το cast των ηθοποιών περιλαμβάνει πολλούς καταξιωμένους Έλληνες όπως την Ντίνα Κώνστα, τη Δήμητρα Ματσούκα, την Κατερίνα Χέλμη, το Ρένο Χαραλαμπίδη, το Δημήτρη Καλιβωκά και φυσικά τον αείμνηστο Σωτήρη Μουστάκα που παίζει το ρόλο του Titiano.
Η μουσική είναι του Βαγγέλη Παπαθανασίου, τα σκηνικά του Δαμιανού Ζαρίφη ενώ τα 800 και πλέον κοστούμια σχεδίασε και επιμελήθηκε η Lala Huete.

Εν αναμονή λοιπόν του El Greco, 2 εικοσιτετράωρα μείνανε ακόμα…

Ο Robert McCabe κατατάσσεται στους διασημότερους φωτογράφους παγκοσμίως και όχι άδικα αφού κουβαλά στις πλάτες του πάνω από 30 χρόνια ενασχόλησής του με τη φωτογραφία και όπως υπολογίζω θα διαθέτει εκατομμύρια μέτρα φωτογραφικού φιλμ.

Η αναφορά μου στον Robert McCabe έχει να κάνει με το φετινό καλοκαίρι που δικαιωματικά ανήκει στον καλλιτέχνη, αφού είχε την τιμητική του τόσο στην Ευρώπη όσο και στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Η πρώτη εκδήλωση με έργα του McCabe είναι η έκθεση “Greece: Images of an Enchanted Land, 1954-1965″ που πραγματοποιείται από τις 19 Ιουλίου έως τις 25 Αυγούστου 2007 στο Ισπανικό Ινστιτούτο Βασίλισσα Σοφία της Νέας Υόρκης προς τιμήν της Βασίλισσας Σοφίας. Η δεύτερη έκθεση εγκαινιάστηκε στις 12 Αυγούστου 2007 όχι πολύ μακρυά από την πόλη μας. Συγκεκριμένα το Ριζάρειο Εκθεσιακό Κέντρο (Ριζάρειος Ίδρυμα) στο Μονοδένδρι, στα πλαίσια των θερινών πολιτιστικών εκδηλώσεων παρουσιάζει φωτογραφικά “κάδρα” (ας μου επιτραπεί η έκφραση) μιας άλλης εποχής κάτω από το γενικό τίτλο “Ο δρόμος προς την Ελλάδα”.

Το υλικό αναφέρεται στη χρονική περίοδο 1950-1960 και στο ταξίδι του καλλιτέχνη με αφετηρία τις ΗΠΑ, ενδιάμεσους σταθμούς την Γαλλία και την Ιταλία και τελικό προορισμό την Ελλάδα.

Την έκθεση στο Μονοδένδρι συνοδεύει βιβλίο-λεύκωμα 200 σελίδων των εκδόσεων Πατάκη, με τίτλο «Στο δρόμο για την Ελλάδα» (δίγλωσση, ελληνική-αγγλική έκδοση, με κείμενα του James.L.Mairs και του Robert McCabe), με περίπου 150 φωτογραφίες, χωρισμένες σε ενότητες: Βόρεια Αμερική, Ιταλία 1954-1955, Παρίσι 1955, Άφιξη στην Ελλάδα, Ταξίδια στην ηπειρωτική Ελλάδα και στα νησιά… Το βιβλίο συμπληρώνεται από ένα παράρτημα με σπάνιες φωτογραφίες του τέλους της δεκαετίας του 50 από την Ανταρκτική.

Πρέπει να επισημάνω σε αυτό το σημείο ότι το Ελληνικό κοινό (και δει φιλότεχνο, με ότι αυτό συνεπάγεται) μόλις τώρα ανακαλύπτει φωτογράφους-περιηγητές του βεληνεκούς του McCabe αλλά και των Boissonas, Cartier-Bresson κ.α. Βλέπετε η τάση της μόδας επιτάσσει να τους κρεμάσουμε σε κανά κενό του τοίχου μας και όχι να αναζητήσουμε την “αγνή” Ελληνική ψυχή και χάρη μέσα από την αποτύπωση εκείνης της στιγμής. Το “φιλότεχνο” κοινό συμπεριφέρεται στο έργο τους όπως ακριβώς όταν είχαν πρωτοεπισκεφτεί (οι καλλιτέχνες) την Ελλάδα, σα φτηνοτουρίστες που ήρθαν να “μολύνουν” τα τιμημένα χώματα των προγόνων μας. Καλύτερη ίσως τύχη (θέλω να πιστεύω) έχουν από το “φιλότεχνο” κοινό, καλλιτέχνες όπως ο Κώστας Μπαλάφας, ο Σπύρος Μελετζής αλλά και η Nelly απ’ ότι να κατέχουν μια θέση στον τοίχο του σαλονιού ή του γραφείου. Αξίζουν κάτι περισσότερο πιστεύω αυτοί οι άνθρωποι από το να ρίξουμε μια ματιά στα έργα τους, να αγοράσουμε τον κατάλογο ή κάποιο αντίγραφο έργου και έξω από την πόρτα.

Το Ριζάρειο Εκθεσιακό Κέντρο μας έχει συνηθίσει σε τέτοιου είδους εκθέσεων και είναι σίγουρα θετικό ότι ακόμη και στους στενούς δρόμους για το Μονοδένδρι, ανοίγει μια τεράστια λεωφόρο στην προσέγγιση της τέχνης από το ταπεινό κοινό της Ηπείρου. Σίγουρα αξίζει να επισκεφτείτε τη μοναδική αυτή έκθεση.